⚠️Imam Ebu Hanife’ye göre; şifası kesin olarak bilinmeyen, şifa vereceği kanaati düşünülmeyen veya tabipler tarafından şifa verici olduğu söylenmeyen haram şeylerin tedavi amacıyla kullanılması caiz değildir.l
⚠️İbn Abidin, Haşiye’sinde şöyle der; “Haramla tedavi haramdır” sözü mutlak değildir.
⚠️Tedavi maksadıyla haram bir şeyi kullanmanın haram oluşu, onun tedaviyi sağlayabileceğine dair bilgi veya kanaatin olmamasıyla kayıtlıdır.
⚠️Şayet bu haramla tedavi yapıldığında şifa vereceği bilinirse! ve başka bir alternatif de yoksa! onu kullanmak caizdir!
⚠️Şeker hastalığı gibi nispeten tehlikeli bir hastalığın tedavisinde domuz insülini kullanmanın caiz olup olmayacağı hususuna gelince; başka bir ilaçla tedavi mümkünse onu kullanmak caiz değildir. Başkasını bulamazsa kullanılmasında bir sakınca yoktur.
⚠️Diyabet/şeker hastalarının tedavisinde insülin çeşitlerinin her biriyle aynı sonuç elde ediliyorsa yani bunlardan herhangi birini seçme hakkı hastaya bırakılmışsa, sığır insülini kullanmasını tavsiye ederiz.
⚠️Ancak güvenilir mütehassıs bir doktor tarafından söylenmesi şartıyla, hastanın bünyesi için bu insülin çeşitlerinden hususiyetle bir tanesini kullanmak gerekliyse, velev ki bu domuz insülini olsun kullanmakta bir sakınca olmayacaktır.
⚠️Şunu da ifade etmek gerekir ki; Hanefî mezhebinde necis/pis olan bir zeytinyağından sabun yapılırsa temiz olur. Buna göre insülin eğer üretim şeklinden dolayı mahiyet değişimine yani kimyevi birdeğişime uğrarsa zaten temiz olacaktır.
3//ayftzn Kapm MQdûn /nvwI. Bkz. Kâsânî, “Bedai’u’s-Sanâi”, 1/62.Bkz. İbn Âbidîn, “Reddü’l-muhtâr”, 5/228.Bkz. Şeyhîzâde, “Mecme’u’I-Enhur”, 1/61.