Rüzgâr birisinin çekirdeğini götürüp diğer bir kimsenin bağına atsa, çekirdek orada biterek
bir ağaç olsa, bu ağaç ‘bağ sahibinin’ olur, çekirdek sahibinin olmaz. Çünkü çekirdeğin kıymeti yoktur.

Hatta eğer bir kişinin şeftalisi başka birinin toprağına düşse, o şeftali orada biterek bir ağaç olsa, yine hüküm böyledir. Zira şeftali
ancak üzerindeki eti gittikten sonra biter.

{İbn-i Abidin & Reddü’l Muhtâr}